Moeders voor Vrede/Mothers for Peace Belgium zet zich in voor vrouwenrechten en probeert toekomstperspectieven te geven aan vrouwen die slachtoffer zijn van conflicten en geweld.
In 2002 stichtten we samen met Mères pour la Paix, de NGO Mothers for Peace Afghanistan.
Moeders voor Vrede werd opgericht in 1991 toen Jennie Vanlerberghe, journaliste en vredesvrouw, Kroatië en Bosnië bezocht. Moeders voor Vrede werd opgericht naar de organisatie Bedem Ljubavi, Mothers for Peace. Dit waren vrouwen die op straat kwamen en smeekten om dialoog in plaats van geweld. Ze richtten zich tot hun leiders met de klacht: “We hebben geen kinderen op de wereld gezet om gedood te worden of om moordenaars te worden.”
Direct na de oprichting van Moeders voor Vrede werden grote hulpacties opgezet.
Vrachtwagens met goederen werden naar Zagreb gereden. Financieel steunde Moeders voor Vrede een kinderopvang, een naaiatelier en een vluchtelingenkamp nabij Zagreb. Tijdens de oorlog in Kosovo in 1999 ondersteunde Moeders voor Vrede een grote groep vrouwelijke vluchtelingen in Tirana. Er werd niks gegeven, wel kregen alle vrouwen de mogelijkheid om naai- of breiwerk te maken. Hun producten werden per stuk betaald en werden in België verkocht. Vele ateliers vol vrouwen waren maanden aan het werk.
In 1993 werden vrouwen en kinderen uit Zagreb en Sarajevo naar Ieper gehaald en ondergebracht bij burgers. Deze actie kon op nationale media-aandacht rekenen. Er ontstonden vriendschappen tussen de families van Ieper en de vrouwen uit Kroatië en Bosnië. Sommige van deze vriendschappen worden tot op heden nog onderhouden door wederzijdse bezoeken.
In 1998 bezocht Moeders voor Vrede een centrum voor vrouwenbesnijdenis in Somalië. Geschokt door de beelden en de vreselijke gevolgen van de besnijdenis, besloot Moeders voor Vrede iets te doen voor deze vrouwen. In Somalië waren we een tijd werkzaam met de organisatie Juba Women Development Center in Kismayo, Somalië. Hawa, die het centrum leidde, leerde de meisjes brood bakken, gaf alfabetiseringscursussen en sprak over besnijdenis. Hawa werd lange tijd door Moeders voor Vrede gesteund. Na enkele jaren moest ze echter vluchten omwille van haar veiligheid. Niemand weet waar ze momenteel is.
Geschokt door het systeem van Apartheid en door de moeilijke condities waarin de Zulu vrouwen in Zuid-Afrika zich bevonden, besliste Moeders voor Vrede om daar een lokaal project te steunen. Hoewel de apartheid in Zuid-Afrika al in 1994 afgeschaft is, bevinden ook nu nog veel zwarte vrouwen zich in schrijnende levensomstandigheden. Ze moeten nog steeds vechten voor een waardig bestaan, en voor elementaire zaken als onderwijs en gezondheidszorg.
Moeders voor Vrede steunde vanaf 1998 een organisatie van Zulu vrouwen in Thsandiwe. Zij vormden een klein productieatelier waar vrouwen typische juwelen maakten. Dergelijke projecten beantwoorden aan de filosofie van Moeders voor Vrede: we geven de vrouwen niets, maar reiken hen een kans op een betere toekomst aan. De vrouwen worden niet vernederd door zomaar geld te krijgen, maar kunnen via hun eigen werk instaan voor hun noden en die van hun gezin. Met de opbrengst van het geld hebben de Zulu vrouwen een gezondheidscentrum geopend.
Moeders voor Vrede nam in Jeruzalem deel aan verschillende samenkomsten tussen progressieve joodse en Palestijnse vrouwen. In 2004 werd een Internationale Vrouwenmars voor vrede in Jeruzalem georganiseerd. Op die Internationale Vrouwenmars werd op een van de laatste dagen een vredesgebaar tussen Palestijnse en Israëlische vrouwen uitgewerkt. Aan het Kalandia checkpoint in Ramallah zouden enkele buitenlandse vrouwen de Palestijnse vrouwen begeleiden. Aan de andere kant zou een groepje zich bij Israëlische vrouwen voegen. Het was de bedoeling dat ze net op de grens elkaar een hand zouden geven. De Arabische pers was massaal aanwezig om het ontroerende moment vast te leggen. De vrouwen zouden het voorbeeld geven: ‘We respecteren elkaar en we willen vrede.’
Maar het was tevergeefs. Met veel militair vertoon, jeeps en tanks inclusief, kwamen Israëlische soldaten tussen en werd alles hermetisch afgesloten. De meeste deelneemsters gaven meteen op. Met een viertal vrouwen wilden we echter onze belofte houden. ‘We zullen een hand geven, over grenzen en tegenstand heen!’ De soldaten werden nerveus, alsof een viertal vrouwen een nieuwe wereldoorlog zouden ontketenen…
Sinds 2002 is Moeders voor Vrede actief in Afghanistan. Tot augustus 2021 hadden we er verschillende projecten in 4 regio’s. We zorgden voor alfabetiseringscursussen, Engelse lessen, landbouwprojecten, productieateliers en medische projecten. Maar ook vandaag, onder het bewind van de Taliban, blijven we actief met een onderwijsproject voor meisjes. Benieuwd naar ons werk in Afghanistan? Klik dan hier!
Moeders voor Vrede kan slechts bestaan dankzij een kern van mensen die tot het uiterste gaan om “het onmogelijke mogelijk te maken”.
Jennie Vanlerberghe was journaliste en vredesactiviste toen ze in 1991 een bezoek bracht aan het toenmalige Joegoslavië. Geraakt door de schrijnende verhalen van vrouwen, heeft ze daar in 1992 Moeders voor Vrede opgericht, naar de organisatie Majke Za Mir, Ljubavi, Mothers for Peace. Jennie Vanlerberghe is tot op heden voorzitter van de organisatie. Naast haar sterk engagement in België, is ze ook erg geëngageerd in Afghanistan.
Moeders voor Vrede is een vzw, met Jennie Vanlerberghe als voorzitter, Brigitte Vandamme als ondervoorzittter en Monique Delbeke als boekhouder.
De werkgroep bestaat uit een vaste kern van een 10-tal enthousiaste vrouwen en mannen die zich sinds jaar en dag inzetten voor Moeders voor Vrede. Velen van hen kregen in het verleden reeds de kans een bezoek te brengen aan de projecten in Afghanistan. Ze helpen bij het organiseren van evenementen en lezingen, en brengen nieuwe ideeën aan.
In 2021 begon Evie Lootens haar activiteiten voor Moeders voor Vrede. Evie is algemeen coördinator van de organisatie in België. Zij staat in voor de werking van Moeders voor Vrede in België en volgt samen met Razia Arefi, die naar België gevlucht is in 2021, de projecten op in Afghanistan.
Naast de werkgroep kan Moeders voor Vrede rekent Moeders voor Vrede soms ook op vrijwilligers die zich elk op hun manier inzetten voor de organisatie. Heb jij ook zin om je te engageren voor vrouwenrechten? Klik dan hier.